گیرم این جمعه آقا بیاید ...
در پی گریه های شبانه ميخورد بر تنم تازیانه
نیست در شهر ما راد مردی اهل عشق و صفا اهل دردی
عده ای غرق فقر ونداری عده ای مرد از دین فراری
دیگر اینجا کسی با خدا نیست در خیابان و کوچه حیا نیست
غیرت از شهر ما رخت بسته حرمت نا خدایان شکسته
عده ای در نوا و خروشند دین خود را به زر میفروشند
چهره ها را ببین در نقاب است عقلشان در پی یک سراب است
سینه خسته مان پر ز آه است دم زدن از خدا هم گناه است
گوئیا عصر هوش و نبوغ است این همه ادعاها دروغ است
بخت بر ما اگر رو نماید گیرم این جمعه آقا بیاید ...
او بیاید همه ناتوانیم منکر اوی صاحب زمانیم
از ظهور ولی می خروشیم زود او را به زر می فروشیم
گرد غم کی ز رویش زدودیم یار خوبی برایش نبودیم
او بیاید غریب است و تنها باز یک کوفه چاه است و مولا
